Een lange blogstilte

Het is al een flinke tijd stil op Lunedi Congelati. Te stil als je het mij vraagt. Soms heb je van die momenten dat je gewoon geen zin of behoefte hebt om er aan te werken, dat heeft iedereen wel eens. Maar bij mij zijn het vaak lange stiltes. Toch voelde ik, nu, op de een of andere manier de behoefte om wel te bloggen.


"Bloggen is een ding wat je uniek kan maken. Het is iets waar je je eigen ding in kwijt kan en ieder doet het op zijn eigen manier. Dat is iets wat ik er zo mooi aan vind en stiekem mis ik het ook wel een beetje. Als ik mijn blog bekijk, verbaast het me soms nog steeds dat mensen artikelen blijven lezen. Het is iets waar ik positief op terug kan kijken.

Soms is inspiratie of motivatie het enige ding wat je nodig hebt. Pas geleden bijvoorbeeld stond ik ergens in een winkel samen met mijn moeder. Uit het niets zei de verkoopster tegen mij: "Weet je, eigenlijk ben je best wel mooi. Ik hoop dat je dat zelf ook gelooft". Well, that escalated quickly. Ik wist even niet wat ik moest zeggen. Uit het niets begon ik maar te lachen. "Echt waar hoor" volgde er al snel. Wow, misschien was dit wat ik op het moment nodig had? Het laatste zetje of een klein beetje inspiratie. Ik lachte in ieder geval vriendelijk terug."


Bron

Dit is het laatste wat ik, toentertijd, geschreven heb als concept voor Lunedi Congelati. Inmiddels is het drie jaar geleden dat ik voor het laatst iets gepost heb op mijn blog. Tijdens het kijken van Boer zoekt Vrouw dacht ik opeens terug aan vroeger. Hoe bijzonder is het om artikelen te lezen waarin ik onderwerpen zoals beauty, lifestyle en positiviteit behandelde? Wat mij betreft heel bijzonder. Het heeft me aan het denken gezet. Zit deze positieve persoon nog steeds in me? Zal ik nog steeds een passie hebben voor bloggen/schrijven? Dit soort vragen en angsten blijven door mijn hoofd spoken.

Ik ben een maand geleden geslaagd voor mijn studie onderwijsassistent. Iets waar ik nooit van had durven dromen. Tijdens mijn blogstilte en opleiding heb ik namelijk een hoop tegenslagen gekend. Ik raakte overspannen, ontdekte veel meer over mijn angststoornis en werd gediagnosticeerd met een depressie. Al deze dingen heb ik doorstaan, en nog steeds zit ik hier wel eens mee in gevecht. Het heeft me gemaakt tot wie ik nu ben: een sterke vrouw met flink wat doorzettingsvermogen. Ondanks al mijn tegenslagen heb ik een hoop geleerd over mijzelf. Ik heb kanten en kwaliteiten ontdekt waarvan ik niet wist dat ik ze bezat. Met onwijs fijne mensen om mij heen, heb ik mij kunnen ontwikkelen tot de vrouw die ik nu ben. Deze mensen die mij verder geholpen hebben, ben ik daarin ook enorm dankbaar voor alle wijze lessen en mooie momenten. Het was, en is nog steeds, een mooie ontdekkingstocht!

Momenteel geniet ik van een welverdiende vakantie na het schrijven van mijn scriptie. Even alles op een rijtje zetten en goed kijken wat ik nu écht wil. Dat is lastig, omdat ik altijd naar een doel toegewerkt heb. Nu is het de tijd om een nieuw doel te vinden. Een nieuwe uitdaging. Wellicht hoort het bloggen daar ook weer bij!

Waar ik me nu vooral mee bezig houd, zijn dingen op het creatieve vlak. Het maken van kaartjes vind ik geweldig, maar ook het schrijven van brieven naar mijn penvriendinnen in het buitenland. Binnenkort ga ik mijn penvriendin uit Litouwen ontmoeten na een vriendschap van 5 jaar. Ik kijk hier ontzettend naar uit! Het lijkt me leuk om dit soort creatieve projectjes te delen op mijn blog, om Lunedi Congelati een soort 'nieuw' leven in te blazen. Wellicht ook met een nieuwe naam voor een fris, nieuw begin. Wat stuur ik eigenlijk naar mijn penvriendinnen? Wat voor nieuwe creaspulletjes heb ik allemaal geshopt? Dit lijkt mij persoonlijk leuk om te gaan behandelen Geen zorgen: niet alles zal gaan over crea, ik vind het lifestyle gedeelte ook erg leuk. Mochten jullie leuke suggesties hebben, laat het dan vooral weten. Ik kijk er naar uit om het bloggen weer op te gaan pakken!

Wat zou jij graag zien op mijn blog?

Liefs,
Beau.